Gedicht

Je bent een heel oude boom
De oudste boom die ik ken
Toen je een klein boompje was, hoe vond je het leven...?
Ik weet niet meer wat ik wil zeggen
Mijn gedachten zijn te moeilijk om uit te leggen
Ik wil nog eens bij jou staan
In de mooie stilte van het bos
Daar werd ik nooit boos
Daar was ik nooit bang
Maar ik moest weg
En ik stond op een strand
Ik luisterde naar de zee
En naar de wind
Er zit zoveel water in de zee
Mijn gedachten werden nog eens luid
Geen stilte meer
Maar ik hou van jou, mijn lieve zee
Je water, je zout, ik hou van jou, mijn grote zee
Ik wilde een hele dag op je strand staan
Maar ik moest weg
Weg, weg, altijd moet ik weg
Waarom moet ik zeggen vaarwel, tot ziens?
Wanneer mag ik je nog eens zien?
Nu zit ik hier
Maar lig ik ook daar
In het bos
Op dat strand
Want ik hou van jullie
En soms doet die liefde veel pijn
Als ik alleen ben
Maar jullie zijn ook hier
Met mij!
Als ik daar lig, zijn jullie dan ook hier bij mij?
O, nu word ik zo blij!
Ik hoef nooit meer verdrietig te zijn
Want ik heb jullie
Mijn oude boom, mijn strand en mijn zee
Altijd in mijn gedachten, altijd in mijn hart
Ik kan altijd die mooie stilte vinden
Ik kan zo makkelijk die wind en dat water horen
Nooit meer hoef ik weg te gaan
En nooit meer hoef ik alleen te staan.